Krishnamurti Subtitles

มีหนทางออกจากวิกฤตโลกไหม

Saanen - 8 July 1979

Public Talk 1



0:33 ผมคิดไม่ถึงว่าคนจะมากมายขนาดนี้
 
1:01 ผมอยากรู้ว่าเราจะพูดเรื่องอะไรกันดี
 
1:25 สำหรับผมดูเหมือนว่า
ปัญหาความเห็นแก่ตัวของเรา...
  
1:30  
 
1:37 ...และปัญหาต่างๆ
ที่อยู่นอกเหนือวิกฤต...
  
1:47 ...ความยุ่งยากและความทุกข์
ส่วนตัวของเรา...
  
1:51 ...โลกรอบๆ ตัวเรามีความโกลาหล
อยู่ไม่มากก็น้อย...
  
1:55 ...และอยู่ในความสับสนอย่างยิ่ง
 
2:00 ผมคิดว่าทุกคนคงจะยอมรับได้
โดยมิต้องลำบากใจนัก...
  
2:03 ...และมิต้องสืบสวนให้มาก
 
2:09 แต่เห็นได้ว่ายังไม่มีใครเห็น
ทางแก้ปัญหาในเรื่องนี้...
  
2:15 ...ไม่ว่าจะโดยการเมือง
ศาสนาหรือเศรษฐกิจ
  
2:24 นั่นคือความเป็นจริง
ที่เห็นได้ชัดอีกเช่นกัน
  
2:29 และไม่มีใครคิดจะถามว่า มีทางออก
สำหรับเรื่องทั้งหมดนี้บ้างไหม...
  
2:39 ...มันเป็นหลุมพรางที่มนุษย์
พลัดตกลงไปนานนับพันปี...
  
2:47 ...จะมีทางออกจากความเลอะเทอะ
ความสับสน...
  
3:00 ...ความยุ่งเหยิง
และความหวาดผวานี้บ้างไหม
  
3:05 เมื่อไม่พบคำตอบ คนจำนวนมาก
ก็จะหันไปพึ่งพาจารีตเก่าๆ...
  
3:13 ...เข้าร่วมกับศาสนาเก่าแก่
หรือสร้างชุมชนเล็กๆ ขึ้นมา...
  
3:21 ...โดยหวังว่าจะแก้ปัญหา
ที่มีลักษณะเฉพาะของตนเองได้
  
3:31 และผมขอเสนอแนะว่า
มีทางออกสำหรับเรื่องทั้งหมดนี้...
  
3:41 ...ออกจากความทุกข์ระทม
ความขัดแย้ง การต่อสู้ดิ้นรนของเรา...
  
3:51 ...ความหวาดกลัวในหลายๆ รูปแบบ...
 
3:57  
 
4:04 ...และสงครามที่กำลังคุกคามอย่าง
ต่อเนื่องในขณะนี้ ทั้งใกล้และไกล
  
4:10 ดังนั้นในการสืบสวนสิ่งทั้งหมดนี้...
 
4:16 ...เพื่อค้นหาว่ามีคำตอบ
หรือมีทางออกบ้างไหม...
  
4:22 ...โดยไม่ต้องกดข่ม ไม่หลบหนี
และปราศจากมายาทุกชนิด
  
4:28  
 
4:35 และถ้าหากคุณพอจะมี
ความอดทน มีพลังงาน...
  
4:47 ...และมีความรับผิดชอบที่จริงจังแล้ว
เราก็สามารถคิดร่วมกัน
  
4:53  
 
5:04 ผมหวังว่าคุณได้เตรียมพร้อม
ที่จะคิดร่วมกัน
  
5:13 การคิดมีอยู่สองชนิด ชนิดแรกก็คือ
การคิดเกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่าง...
  
5:17  
 
5:20 ...เกี่ยวกับปัญหา
เกี่ยวกับเรื่องส่วนตัว...
  
5:27 ...หรือเกี่ยวกับโลกและอื่นๆ...
 
5:33 นั่นคือการคิดเกี่ยวกับอะไรบางอย่าง
 
5:41 มีการคิดชนิดอื่นอีกหรือไม่
ที่ไม่ได้เจาะจงว่าคิดเกี่ยวกับอะไร
  
5:46  
 
5:53 กรุณาด้วย ผมจะขอสืบค้น
ในเรื่องนี้อย่างกว้างขวาง...
  
6:01 ...รอบคอบและลุ่มลึก
 
6:05 ดังนั้นเราจึงถามว่า
จิตใจของเรา...
  
6:08 ...เคยชินกับการคิด
เกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่าง...
  
6:14 ...เช่น เกี่ยวกับปัญหาที่เกิดจาก
ความอยากส่วนตนของเรา...
  
6:22 ...เกี่ยวกับการเติมเต็ม
ความทุกข์โศก...
  
6:26 ...ความวิตกกังวลส่วนตัวของเรา
และอื่นๆ
  
6:32 และเราก็เคยชิน
กับ "การคิดเกี่ยวกับ..."
  
6:41 เราจะไม่ถามว่าเกี่ยวกับอะไร
แต่ถามถึง "การคิด" โดยตรง
  
6:57 ประเด็นนี้ชัดเจนหรือไม่...
 
7:02 ...ไม่ใช่เกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่าง
ซึ่งจะตามมาทีหลัง...
  
7:06 ...แต่เป็นการคิดร่วมกัน
 
7:15 กรุณาเห็นความแตกต่างด้วย
การคิดร่วมกันไม่ได้หมายความว่า...
  
7:18 ...คุณเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วย
ยอมรับหรือปฏิเสธ...
  
7:24 ...แก้ต่างปกป้องหรือล่วงละเมิด...
 
7:30 ...แต่ค้นหาร่วมกันว่า เป็นไปได้
หรือไม่ ที่เราจะคิดร่วมกัน...
  
7:38  
 
7:43  
 
7:54 ...กระทำการใดร่วมกัน แต่ไม่ใช่
เกี่ยวกับอะไรบางอย่าง...
  
7:59 ...กรุณาใส่ใจในเรื่องนี้สักนิด
แต่ไม่ใช่เกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่าง...
  
8:02 ...ซึ่งนั่นเราอาจทำได้บ้าง
ไม่มากก็น้อย
  
8:08 เราอาจเห็นตรงกัน
ที่จะกระทำในวิถีใดวิถีหนึ่ง...
  
8:13 ...เราสามารถใช้สติปัญญาร่วมกัน
เพื่อสืบสวนปัญหาบางประการ...
  
8:20  
 
8:25 ...แต่ตอนนี้เราจะยังไม่เข้าไป
ในเรื่องนั้น
  
8:31 แต่เราถามว่า การคิดร่วมกัน
โดยไม่มีสิ่งใดขวางกั้น...
  
8:34  
 
8:42 ...ไม่ต้องข่มใจ ปราศจากอคติใดๆ...
 
8:49 ...และปล่อยวางประสบการณ์
ส่วนตัวของคุณ...
  
8:55 ...วางความปรารถนาอันแรงกล้า
ที่จะเติมเต็มของคุณเสีย
  
9:03 นั่นหมายความว่า คุณและผู้พูด
เป็นอิสระที่จะคิดร่วมกัน
  
9:11  
 
9:18 อันนี้ชัดเจนขึ้นบ้างไหม
 
9:24 กรุณาด้วย เรื่องนี้จำเป็นต้องมี
การสืบสวนอย่างมากมาย...
  
9:30  
 
9:34 ...เพราะเราถูกครอบงำให้คิดร่วมกัน
เกี่ยวกับความคิดเห็นบางเรื่อง...
  
9:41 ...เกี่ยวกับข้อสรุปบางอย่าง...
 
9:45 ...เช่น ทางปรัชญา
ทางประวัติศาสตร์ และอื่นๆ
  
9:51 จากนั้นก็จะมีคนบางคนเห็นด้วย
แต่บางคนไม่เห็นด้วย
  
9:58 พวกเขาก็แบ่งออกเป็นสองค่าย...
 
10:02 ...ต่างฝ่ายต่างตอบโต้กัน...
 
10:09 ...และสภาพเช่นนี้
กำลังเป็นอยู่ในโลก
  
10:13 มีระบอบเผด็จการ
ระบอบที่เรียกกันว่าประชาธิปไตย...
  
10:17 ...กลุ่มทุนนิยม กลุ่มมาร์กซิสท์
และอื่นๆ...
  
10:18 ...มีการเห็นด้วยและไม่เห็นด้วย...
 
10:24 ...มีการคัดค้านและการแก้ต่าง
เพื่อปกป้องกลุ่มตน
  
10:34 แต่ทว่าเราถามว่า เราสามารถ
คิดร่วมกันอย่างเป็นอิสระได้ไหม...
  
10:37  
 
10:46 ...โดยคุณละวางประสบการณ์ของคุณ
วางข้อสรุป ความปรารถนา...
  
10:53  
 
11:01 ...รวมทั้งอคติทั้งปวงของคุณ
และอื่นๆ...
  
11:05 ...เมื่อวางมันแล้ว
เราก็จะสามารถคิดร่วมกัน
  
11:18 คุณจะทำอย่างนั้นไหม
 
11:23 ทั้งคุณและผู้พูด
ต่างละวางความเชื่อของตน...
  
11:33 ...วางความคิดเห็น การตัดสิน
และการประเมินคุณค่า...
  
11:38 ...ตลอดจนความหวังต่างๆ ของตน
และอื่นๆ แล้วมาร่วมกันคิด...
  
11:41  
 
11:45 ...แต่ไม่ใช่คิดเกี่ยวกับอะไร
 
11:52 เราจะมาทำด้วยกันไหม
 
11:58 นั่นหมายถึงว่า การเป็นอิสระ
จากปัญหาส่วนตัวของคุณ...
  
12:01 ...เป็นอิสระจากแรงกระตุ้น
ความต้องการ...
  
12:11  
 
12:15 ...การเติมเต็มส่วนตัวของเรา
และอื่นๆ...
  
12:20 ...เป็นอิสระที่จะสืบสวนร่วมกัน...
 
12:31 ...ซึ่งไม่ใช่สืบสวนในเรื่องอะไร...
 
12:36 ...แต่มีสมรรถนะและหัวใจ
แห่งการสืบสวน
  
12:47 อันนี้ชัดเจนขึ้นบ้างไหม
 
12:58 ซึ่งไม่เพียงแต่คุณจะต้องฟัง
สิ่งที่กำลังพูดถึงเท่านั้น...
  
13:10  
 
13:14 ...แต่จะต้องฟังถึงคุณภาพ
ของจิตใจที่กำลังคิดอยู่ด้วย...
  
13:25 ...ซึ่งไม่ใช่คิดเกี่ยวกับอะไร
แต่ให้ฟังคุณภาพทั้งมวลของการคิด...
  
13:31  
 
13:45 ...ซึ่งจำเป็นต้องมีการตระหนักรู้
และความใส่ใจในลักษณะที่ถูกต้อง
  
13:55 ถูกต้องไหม
 
13:58 ที่ใดมีความใส่ใจ
ที่นั่นย่อมไม่มีศูนย์กลางแห่งตัวตน...
  
14:01 ...(หรือตัวตน) ที่กำลังใส่ใจออกไป
 
14:12 ผมไม่แน่ใจว่าคุณกำลังทำ
ในขณะที่เรากำลังพูดกันอยู่หรือไม่
  
14:18 นั่นคือเมื่อคุณใส่ใจ ในภาวะนั้น
จะไม่มีการแบ่งแยก...
  
14:26  
 
14:35 ในความใส่ใจนั้น ความคิดจะไม่ใช่
ความคิดของคุณหรือของผม...
  
14:42 ...ทว่ามันเป็นการคิด
 
14:48  
 
14:55 เราจะดำเนินไปตามเส้นทางนี้ได้ไหม
 
15:00 เราตามกันทันไหมครับ
 
15:08 เมื่อคุณให้ความใส่ใจ
ซึ่งหมายความว่า...
  
15:12  
 
15:25 ...มอบจิตใจทั้งหมดของคุณ...
 
15:29 ...มอบหัวใจและประสาททุกส่วน
ของคุณ ให้กับความใส่ใจอย่างเต็มที่...
  
15:35 ...คุณพบว่ามีศูนย์กลางจากที่คุณ
กำลังส่งความใส่ใจออกไปไหม
  
15:44 ดังนั้นในความใส่ใจเช่นนั้น
จะไม่ใช่การคิดของคุณ...
  
15:46 ...หรือการคิดของผู้พูด...
 
15:53 ...จะมีแต่คุณภาพของความใส่ใจ
อันเต็มที่เป็นทั้งหมดเท่านั้น
  
15:59 ถูกต้องไหม
 
16:01 อย่าทำหน้างุนงงไปหมดอย่างนั้น
จริงๆ แล้ว มันค่อนข้างง่ายทีเดียว
  
16:07  
 
16:22 การคิดของเราโดยทั่วๆ ไป...
 
16:25  
 
16:31 ...ตามปกติการคิดในแต่ละวัน
จะเกี่ยวกับเรื่องบางอย่าง...
  
16:36 ...เกี่ยวกับการกระทำบางอย่าง
ปัญหาบางประการ...
  
16:40 ...ก็คือการคิด
เกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่าง
  
16:44 ถูกต้องไหม
 
16:47 การคิดอย่างนั้นมาจากประสบการณ์
จากความทรงจำ จากความรู้...
  
16:54 ...เพราะฉะนั้นประสบการณ์ของคุณ
จึงอาจค้านหรือโต้แย้ง...
  
17:00 ...กับประสบการณ์ของคนอื่น
 
17:08 ดังนั้นจึงมีการแบ่งแยกอยู่เสมอ
 
17:13 ถูกต้องไหม
 
17:16 กรุณาติดตามเรื่องนี้ด้วย
 
17:21 คุณมีความคิดเห็นของคุณ
ส่วนคนอื่นเขาก็มีความเห็นของเขา...
  
17:27 ...แล้วความเห็นสองความเห็น
ที่แยกต่างกัน ไม่เหมือนกัน...
  
17:32 ...ย่อมไม่อาจจะมาคิดร่วมกันได้
 
17:36 หากคุณเชื่อในบางสิ่ง ส่วนอีกคน
เชื่อมั่นในสิ่งอื่นอย่างแรงกล้า...
  
17:39  
 
17:45 ...จากนั้นก็จะเกิดความแตกแยก
ทางความคิดเห็นที่เด่นชัดและกว้างขวาง
  
17:53 การคิดแบบนั้นแหละ
ที่เราเคยชินอยู่กับมัน
  
17:57 ถูกต้องไหม
 
18:03 ทีนี้เราถามว่า การคิดแบบนั้น
ไม่มีวันจะคิด "ร่วมกัน" ได้เลย...
  
18:06 ...เพราะถ้ามันไม่คัดค้าน
ก็จะคอยแก้ต่าง ปกป้องของตน...
  
18:12 ...หรือยอมรับไปเลยใช่ไหม
 
18:20 แต่ทว่าเรากำลังพูดถึง
อะไรบางอย่างที่แตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง
  
18:26 การคิดร่วมกันแสดงนัยว่า
คุณและคนอื่นๆ...
  
18:30 ...ได้ละวางอคติและอะไรต่างๆ
ทำนองนั้นของตน...
  
18:37 ...แล้วมาคิดร่วมกัน...
 
18:43 ...เพราะในการคิดร่วมกัน
จะไม่มีการแยก...
  
18:48 ...ว่านี่เป็นการคิดของคุณ
หรือการคิดของผม...
  
18:55 ...แต่เป็นการคิดร่วมกัน
 
18:59 ถูกต้องไหม
 
19:01 ตรงนี้คุณเข้าใจแล้วหรือยังครับ
 
19:03 กรุณาด้วย เรื่องนี้สำคัญมาก
เพราะหากคุณยอมรับ...
  
19:04 ...ว่ามันเป็นแนวความคิด
ที่มีเหตุมีผล...
  
19:13 ...มันก็จะกลายเป็นแนวความคิด
ของคุณหรือของเขา
  
19:22 ถ้าเพียงแต่ยอมรับคำอธิบาย
แล้วสร้างข้อสรุปจากคำอธิบายนั้น...
  
19:28  
 
19:32 ...ไปตามประสบการณ์ ตามความรู้
และอคติของคุณ...
  
19:36 ...แล้วคนอื่นๆ ก็ทำอย่างเดียวกัน
ก็จะไม่มีการเข้ามาร่วมกัน
  
19:38  
 
19:40 ทั้งหมดนี้คุณตามทันไหม
 
19:48 ในการที่การคิดของเราร่วมกันนั้น
เป็นเรื่องสำคัญ...
  
20:00  
 
20:03 ...เพื่อที่จะได้ไม่มีอุปสรรคใดๆ
ระหว่างการคิดของคุณ...
  
20:06 ...และการคิดของผม
ของเขาหรือของเธอ
  
20:12 เราทำอย่างนี้ร่วมกันได้ไหม
 
20:19 เพราะจากตรงนี้
เราจึงจะก้าวต่อไปได้...
  
20:26 ...เพราะจากนั้นคุณภาพแห่งจิตใจ
ของคุณจะไม่เหมือนเดิมอีก
  
20:34 มันจะไม่มีอคติหรือความลำเอียงใดๆ
ไม่มีอะไรที่เป็นส่วนตัว
  
20:45 ปัญหาความเห็นแก่ตัว
ที่โถมทับเราอยู่จะไม่มีวันแก้ตก...
  
20:49  
 
20:54  
 
20:57 ...นอกจากคุณภาพของการคิด
คุณภาพของการรับรู้ การเห็น...
  
21:03  
 
21:11 ...และคุณภาพของการหยั่งเห็น
เข้าไปในปัญหาเปลี่ยนไปจากเดิม
  
21:20 ถูกต้องไหม
 
21:22 ผมไม่แน่ใจว่า
คุณเข้าใจทั้งหมดนี้ไหม
  
21:34 ดังนั้นคำถามของเราก็คือ
มันเป็นไปได้หรือไม่ที่คนสองคน...
  
21:37  
 
21:42 ...หรือกลุ่มคนจะรับ
ความรับผิดชอบอย่างนี้
  
21:48  
 
21:58 นั่นคือการละวางความวิตกกังวล
ความผูกพันยึดถือของคุณและอื่นๆ...
  
22:10 ...ส่วนคนอื่นก็ทำเช่นเดียวกัน...
 
22:15 ...เพื่อว่าจะได้ไม่มีปัญหา
เกี่ยวกับการแบ่งแยก...
  
22:20 ...หรือความคิดเห็นขัดกัน
ความรู้แย้งกัน...
  
22:22  
 
22:25 ...หรือประสบการณ์หนึ่ง
ไม่ลงรอยกับอีกประสบการณ์หนึ่ง
  
22:30 คุณตามทันไหม
 
22:31 ดังนั้นจิตใจของเราจึงร่วมกันได้
 
22:40 รัฐเผด็จการต้องการสิ่งนี้
 
22:50 พวกเขาเป็นผู้มีอำนาจเหนือ...
 
22:52 ...และพวกเขาก็วางแนวไว้ว่า
ประชาชนควรจะคิดอย่างไร...
  
22:57 ...ทำอย่างไรและอื่นๆ
 
23:01 นั่นคือสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น
 
23:03 ถ้าคุณไม่เห็นด้วย
คุณอาจจะถูกยิงทิ้ง...
  
23:06 ...หรือถูกส่งเข้าค่ายกักกัน
หรือถูกเนรเทศ
  
23:11 แต่เราไม่พูดเรื่องอย่างนั้นเด็ดขาด
 
23:14 ตรงกันข้าม
 
23:20 ดวงใจสองดวงที่มีการศึกษาดี
อาทรต่อโลก...
  
23:27  
 
23:34 ...และมอบตนต่อการรับผิดชอบ...
 
23:40 ...ที่จะค้นหาว่ามีหนทางออกจาก
หลุมพรางนี้ได้หรือไม่...
  
23:47  
 
23:48 ...ออกจากความยุ่งเหยิง
อันมหันต์นี้...
  
23:50 ...ซึ่งมนุษย์ได้สร้างขึ้นมากักขัง
ตัวเองและคนอื่นๆ
  
23:57 เรามาทำสิ่งนี้ด้วยกันได้ไหม
 
24:01 ได้ไหมครับคุณ
 
24:04 ทีนี้คุณเข้าใจคำถามแล้วหรือยัง
 
24:08 เมื่อ "ร่วมกัน"
จิตใจของเราเสมอกัน...
  
24:15 ...ดังนั้นจึงไม่ใช่การที่
ผู้พูดบอกคุณว่า...
  
24:21 ...ให้คุณทำอะไร และคุณต้องเชื่อฟัง
หรือละเว้น หรือยอมรับ...
  
24:26 ...แต่ดวงใจของเรามาคิดร่วมกัน...
 
24:32 ...และเป็นอิสระ
ที่จะแก้ไขปัญหาของเรา
  
24:38 ถูกต้องไหม
 
24:42 เราทำอย่างนี้ได้ไหม
 
24:47 คุณจะล้มเลิกการทำสมาธิ
แบบเซนของคุณ...
  
24:53 ...เลิกยึดถือคุรุพิเศษของคุณได้ไหม
 
24:58 ล้มเลิกความเชื่อของคุณ
ประสบการณ์ของคุณ...
  
25:02 ...ซึ่งคุณยึดติดอยู่...
 
25:09 ...ละทิ้งปัญหาส่วนตัวที่เกิดจาก
ความเห็นแก่ตัวของคุณ...
  
25:15 ...ปล่อยวางสิ่งเหล่านั้น
แล้วมาคิดร่วมกัน
  
25:19 คุณเห็นไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ถ้าหากเราทำอย่างนี้ได้
  
25:30 จากนั้นเราก็จะสามารถ
สืบสวนร่วมกัน...
  
25:33 ...ในทุกๆ ปัญหาได้อย่างง่ายดาย...
 
25:41 ...กระจ่างชัดและตรงไปตรงมา
แล้วจึงกระทำ
  
25:46 นั่นคือความกระจ่าง
 
25:51 การสังเกต การเห็น โดยไม่มี
การบิดเบือน การฟังอย่างเต็มที่...
  
25:55  
 
26:00 ...โดยไม่สร้างความคิดเห็น...
 
26:03 ...ซึ่งเป็นนามธรรมขึ้นมาจาก
สิ่งที่คุณได้ยิน ได้ฟัง
  
26:08 เพราะฉะนั้นจึงเป็นการฟังล้วนๆ
เป็นการเห็นล้วนๆ...
  
26:12 ...ไม่ใช่คุณเห็น
หรือฉันเห็นต่างกัน...
  
26:16 ...มีอยู่แต่การเห็นร่วมกันเท่านั้น
 
26:39 ถูกต้องไหม
 
26:44 คุณเห็นไหม เราได้เคลื่อนออกจาก
ขอบเขตเล็กๆ ของเราเองในทันที...
  
26:48  
 
26:52 ...ออกจากสวนหลังบ้าน...
 
26:59 ...ออกจากปัญหาความเห็นแก่ตัว
อันนับไม่ถ้วนของเราเอง
  
27:11 แล้วคุณล่ะ เคลื่อนออกไปแล้วยัง
 
27:12 โปรดเถอะ นี่เป็นเรื่องสำคัญ...
 
27:16 ...ถ้าเราต้องการพูดคุยร่วมกัน
เรื่องนี้สำคัญจริงๆ
  
27:21 หรือว่าคุณแบกภาระความเดือดร้อน
ความวิตกกังวล ความโศกเศร้า...
  
27:24 ...และความทุกข์โศกทั้งปวงเอาไว้...
 
27:30 ...แล้วพยายามฟังว่า
คนอื่นเขาพูดถึงอะไร
  
27:39 หากคุณทำเช่นนั้น
ก็เห็นได้ชัดว่า...
  
27:41 ...คุณกำลังพยายามทำตาม
แบบแผนที่คนอื่นวางไว้ให้...
  
27:52 ...ดังนั้นจึงมีการแบ่งแยกอยู่เสมอ
 
27:57  
 
28:02 ถูกต้องไหม
 
28:08 ดังนั้นเรากำลังถามคำถาม
ที่มีสาระสำคัญมาก...
  
28:16 ...ในเมื่อคุณอุตส่าห์ลำบาก
มาถึงที่นี่ มานั่งอยู่ในปรัมนี้...
  
28:23 ...เสียเงินเสียทอง เสียแรง...
 
28:26 ...เสียค่าน้ำมันและอื่นๆ
 
28:32 เรากำลังคิดร่วมกันอยู่หรือเปล่า
 
28:47 ไม่ใช่คุณคิดหรือผมคิด
แต่เป็นการคิดร่วมกัน
  
29:06 จากนั้นเราจึงสามารถเข้าสู่
ปัญหาของกาลเวลา...
  
29:16 ...โดยการคิดร่วมกัน
ไม่ใช่เวลาของคุณหรือของผม
  
29:25 มันสำคัญมาก เพราะเรากำลัง
จะค้นหาว่า ถ้าเราคิดร่วมกันได้...
  
29:27  
 
29:30 ...จะมีวันพรุ่งนี้
ในทางจิตใจอยู่อีกหรือ...
  
29:42 ...เพราะนั่นอาจจะเป็นเพียงมายา
หรือเป็นความจริง...
  
29:53 ...ที่ว่าในทางจิตใจนั้น
มีวันพรุ่งนี้...
  
29:58 ...วันพรุ่งนี้ หมายถึง วันพรุ่งนี้
อีกจำนวนมากมาย
  
30:05 ไม่ว่านั่นจะเป็นมายาหรือไม่...
 
30:10  
 
30:15 ...และถ้าเป็นมายา เราสามารถ
จะละวางมายานั้น...
  
30:19 ...และเผชิญหน้ากับคำถามนี้...
 
30:23 ...ที่ว่าในทางจิตใจนั้น มีกระแส
แห่งวิวัฒนาการที่ก้าวหน้า...
  
30:27 ...ซึ่งก็คือกาลเวลาอยู่หรือไม่
 
30:31 ผมไม่แน่ใจว่า คุณตามทัน
ที่พูดมาทั้งหมดนี้ไหม
  
30:35 คุณเคยชินกับภาษาของผมเสียแล้ว
คุณจึงหลับใหลใช่ไหม
  
30:42 คุณอาจจะพูดว่า "อ๋อ ใช่เลย
ผมเคยฟังมาแล้วทั้งนั้น"
  
30:52 ถ้าคุณคิดเช่นนั้น
คุณก็จะเลิกค้นหาด้วยตัวเอง...
  
30:57  
 
31:02 ...และคุณก็ไม่ได้คิดร่วมกัน
 
31:09 คุณได้หยุดคิดร่วมกันแล้ว
คุณจึงพูดว่า "ผมเคยฟังมาแล้ว"
  
31:13  
 
31:18 เพราะเรากำลังสืบค้น
ลึกลงไปในเรื่องนี้มากๆ...
  
31:24 ...เพราะฉะนั้นมันจึงเป็นครั้งแรก
ที่คุณได้ยิน
  
31:31 ผู้พูดพูดที่นี่
ในเต้นท์นี้มาตลอดสิบเก้าปี...
  
31:37 ...ปีหน้าก็จะเป็นปีที่ยี่สิบ
 
31:41 และบางทีคุณก็จะกลับมาที่นี่อีก
แล้วพูดว่า...
  
31:44 ..."โอ พระเจ้า เขากลับมาอีกแล้ว
มาพูดเรื่องซ้ำๆ ซากๆ"
  
31:53 เราไม่ได้ติดอยู่ในสภาพที่จำเจ
 
31:57 เรามีอิสระในการฟัง
มีอิสระที่จะสังเกต...
  
32:07  
 
32:28 ...ในการสังเกตและการฟังนั้นเอง
จะเปิดเผยความจริงออกมา...
  
32:33 ...ซึ่งไม่ใช่ความคิดเห็น
เกี่ยวกับความจริง
  
32:38 ดังนั้นเราจึงถามคำถามที่สำคัญมาก...
 
32:44  
 
32:47 ...เพราะอิทธิพลครอบงำทั้งหมด
ของเรา การศึกษาทั้งหมด...
  
32:52 ...ทั้งทางศาสนา เรื่องส่วนตัว
และทางโลก...
  
32:55 ...ได้ยอมรับหรือให้เวลา
กับการจะได้สิ่งใดมา
  
33:03 เราต้องการเวลาเพื่อเรียนรู้ภาษา...
 
33:07 ...เราต้องการเวลา
เพื่อเรียนขับรถยนต์...
  
33:12 ...กาลเวลาจึงเป็นสิ่งจำเป็น
สำหรับการหาความชำนาญ...
  
33:15 ...เช่น ความเชี่ยวชาญด้านเทคนิค
 
33:21 คุณต้องใช้กาลเวลา
จึงจะเป็นช่างไม้ที่ดีได้
  
33:29 แต่เรากำลังถามถึงบางสิ่ง
ที่แตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง
  
33:33 เรื่องเหล่านั้น
กาลเวลาเป็นสิ่งจำเป็น
  
33:36 กรุณาระลึกไว้เสมอว่า
เรากำลังคิดร่วมกัน...
  
33:39  
 
33:41 ...ไม่ใช่คุณคิดว่า กาลเวลาในทาง
จิตใจจำเป็นหรือไม่จำเป็น
  
33:46 เรากำลังสืบสวนร่วมกัน...
 
33:51 ...เพราะฉะนั้น
คุณจึงเป็นอิสระที่จะมองดู...
  
33:54 ...ที่จะตั้งข้อสงสัย
หรือถามเพื่อสืบค้น
  
33:58 คุณไม่สามารถสืบค้น เรียกร้อง
หรือสงสัยได้ ถ้าหากคุณยังพูดว่า...
  
34:05 "ผมจะยึดถือในความรู้ของผม...
 
34:07 ...ผมคิดว่ากาลเวลาเป็นสิ่งจำเป็น"
และอื่นๆ...
  
34:09 ...ถ้าอย่างนั้น
เราก็ไม่ได้คิดร่วมกัน
  
34:12 เรากำลังคิดร่วมกัน
ว่าด้วยปัญหาทั้งหมด...
  
34:14 ...ที่เกี่ยวกับวิวัฒนาการด้านจิตใจ
 
34:23 เพราะตลอดนับพันๆ ปี
มนุษย์อยู่ในความเคยชิน...
  
34:28  
 
34:33 ...หรือถูกครอบงำให้คิดว่า
เขาจะพัฒนาวิวัฒน์ขึ้นได้
  
34:40 เขาคิดว่าวันนี้ผมเป็นอย่างนี้
 
34:42 "ให้เวลาผมเปลี่ยนแปลงบ้าง"
 
34:47 "ผมเป็นคนขี้อิจฉาริษยา
หวาดกลัว...
  
34:52 ...แบกรับความทุกข์โศก
เอาไว้มหาศาล...
  
34:59 ...และผมต้องใช้เวลาที่จะเอาชนะมัน
ข้ามไปให้พ้นมัน"
  
35:05 เราคุ้นเคยในการคิดอย่างนี้
 
35:11 ดังนั้นผู้พูดจึงถามว่า...
 
35:15 ...วิวัฒนาการทางจิตใจเช่นนั้น
มีอยู่จริงๆ หรือ
  
35:21 หรือว่ามันเป็นสิ่งประดิษฐ์ของ
ความคิด เพราะความคิดพูดว่า...
  
35:29 ..."วันนี้ผมยังเปลี่ยนแปลงไม่ได้...
 
35:32 ...ขอเวลาให้ผม
ขอเป็นวันพรุ่งนี้เถอะนะ"
  
35:39 อยู่ในภาวะที่ต้องการเป็นอย่างนั้น
อย่างนี้อันไม่สิ้นสุด
  
35:43 เช่น "ผมจะเป็นผู้บริหาร
ที่ประสบความสำเร็จ...
  
35:46 ...จะเป็นวิศวกรมือหนึ่ง
หรือไม่ก็จะเป็นช่างไม้ชั้นยอด
  
35:53 ทั้งหมดนี้ต้องใช้ความชำนาญ
คุณจึงต้องใช้เวลา
  
35:59 แต่เรากำลังถามว่า...
 
36:02 ...วิวัฒนาการทางจิตใจ
ที่ความเป็น "ตัวฉัน"...
  
36:07 ...จะกลายเป็นอะไรบางอย่าง
มีอยู่จริงหรือ
  
36:11 คุณเข้าใจไหม
 
36:14 เรากำลังคิดร่วมกันอยู่นะครับ...
 
36:16  
 
36:22 ...ไม่ใช่คิดเกี่ยวกับกาลเวลา
ทางจิตใจว่ามีหรือไม่มี
  
36:24 เรากำลังคิดร่วมกัน เพราะฉะนั้น
จึงไม่มีฝ่ายตรงข้ามกัน
  
36:29 ถูกต้องไหม
 
36:35 ดังนั้นเรามาตรวจสอบร่วมกัน
ถึงอิทธิพลครอบงำทั้งหมด...
  
36:40 ...ของความต้องการ
การจะเป็นอย่างนั้นเป็นอย่างนี้...
  
36:47 ...คุณเข้าใจไหม
อย่าเพิ่งสรุปอะไรทั้งสิ้น
  
36:52 หรือหากคุณมีข้อสรุปอยู่แล้ว
ก็ละวางเสียก่อน แล้วค้นหา
  
36:59 คุณมองเห็นปัญหาไหม
 
37:02 ถ้าหากอิทธิพลครอบงำของเรา
บอกว่า กาลเวลามีอยู่...
  
37:10 ...คุณก็จะติดอยู่ในกระแสทั้งหมด
ของความต้องการเป็นนั่นเป็นนี่
  
37:19 นั่นคือผมโกรธ หรือเราโกรธ...
 
37:23 ...แล้วยินยอมให้กาลเวลา
เข้ามาสลายความโกรธนั้น
  
37:32 นั่นคืออิทธิพลครอบงำของเรา
นั่นคือนิสัยความเคยชินของเรา
  
37:36 และถ้าหากคุณยึดติด
อยู่กับความเคยชินนั้น...
  
37:39 ...เราก็ไม่สามารถคิดร่วมกัน
 
37:43 เพราะฉะนั้นมันจึงสำคัญ
ที่จะค้นหาว่า...
  
37:48 ....คุณยึดติดอยู่กับอะไร
บางอย่างหรือไม่...
  
37:51 ...และในขณะเดียวกัน
คุณก็พยายามจะคิดร่วมกัน
  
37:56 ถูกต้องไหม
 
38:00 ถ้าผมยึดติดกับความเชื่อของผม
ประสบการณ์ของผม...
  
38:03  
 
38:10 ...ส่วนคุณเองก็เช่นเดียวกัน
เราก็ไม่มีวันจะคิดร่วมกันได้...
  
38:13  
 
38:19 ...เราก็จะไม่มีวันร่วมมือกันได้...
 
38:22 ...การกระทำที่ไม่แบ่งแยก
ก็จะไม่เกิดขึ้น
  
38:29 คุณตามทันใช่ไหมครับ
 
38:32 ดังนั้นเราจึงเตรียมตัว
เพื่อสืบสวนร่วมกัน...
  
38:38 ...การสืบสวนแสดงนัยถึง การมองดู...
 
38:40 ...การสังเกต การคิดอย่างมีเหตุมีผล
ปกติ อดทนและลุ่มลึก
  
38:44 เราเป็นอิสระที่จะสืบค้น
ในปัญหานี้หรือไม่...
  
38:56  
 
39:00 ...เพราะความเป็นตัวฉัน
กิจกรรมที่มีตัวเองเป็นศูนย์กลาง...
  
39:04 ...เคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลา
ไม่ว่าขณะที่คุณหลับหรือตื่น...
  
39:12 ...ทั้งในขณะกำลังเดิน
ในยามฝันหรือพูด...
  
39:16 ...มันคือศูนย์กลางของกิจกรรมแห่ง
ความเป็น "ตัวฉัน" ที่มีอยู่ตลอดเวลา
  
39:25 การจบสิ้นลงแห่งศูนย์กลางนั้น...
 
39:28 ...มีวันพรุ่งนี้หรือค่อยๆ พัฒนา
ไปสู่การจบสิ้นได้หรือ
  
39:30 ความก้าวหน้า
ที่ต่อเนื่อง ที่ค่อยเป็นค่อยไป...
  
39:34 ...การขัดเกลา ปรับปรุงให้ตัวฉัน
ดีขึ้น มีอยู่หรือไม่
  
39:39 ทั้งหมดนั้นเรียกร้อง
ว่าต้องมีวันพรุ่งนี้ (อนาคตกาล)
  
39:51 ทีนี้ วันพรุ่งนี้ (อนาคตกาล)
ที่เกี่ยวกับจิตใจมีอยู่หรือ
  
39:56 กรุณาด้วย นี่เป็นคำถามที่สำคัญมาก
 
40:10 ผู้พูดเคยถามคำถามนี้
กับใครบางคนมาก่อนแล้ว...
  
40:15 และคนนั้นตอบว่า
"โอ พระเจ้า...
  
40:17 ...ฉันกำลังจะได้พบกับ
สามีของฉันในวันพรุ่งนี้"
  
40:24 คุณเข้าใจไหม
 
40:26 โธ่ ไม่เอาน่า อย่าทำหน้างงงวย
อย่างนั้น ไม่มีอะไรยากหรอก
  
40:30 นั่นคือความหวัง ความพึงพอใจ
ทั้งปวงของเธอ-คุณตามทันไหม
  
40:34 ความทรงจำทั้งหมดที่เกี่ยวกับสามี...
 
40:39 ...หากไม่มีวันพรุ่งนี้
แล้วสามีของฉันคืออะไร
  
40:45 ถูกต้องไหม
 
40:51 กรุณาคิดร่วมกันด้วยครับ
 
40:56 เรามีอิสระร่วมกัน
ที่จะสืบค้นในปัญหานี้
  
41:02 ผู้พูดไม่ได้ยัดเยียดอะไรให้แก่คุณ
 
41:11 แต่มันสำคัญมากที่จะค้นหาว่า
วันพรุ่งนี้มีอยู่หรือไม่
  
41:23 ถ้าหากไม่มีวันพรุ่งนี้
จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง
  
41:32 เรารู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นบ้าง
หากเรายอมให้มีวันพรุ่งนี้มากมาย...
  
41:39 มีการผลัดวันประกันพรุ่ง
ความเกียจคร้าน ความไม่สนใจจริงๆ...
  
41:43 ...การค่อยเป็นค่อยไป
ในการประสบความสำเร็จ...
  
41:47 ...เช่น การรู้แจ้ง นิพพาน และอื่นๆ
คุณเข้าใจไหม
  
41:51  
 
41:55 ความก้าวหน้าโดยอาศัยการเกิด
หลายๆ ชาติ-คุณตามทันไหม
  
41:59 ผมไม่แน่ใจว่าคุณเข้าใจ
ทั้งหมดนี้ไหม...
  
42:01 ...เข้าใจถึงความสำคัญจริงจัง
ของการสืบสวนในเรื่องนี้
  
42:10 ถ้าหากไม่มีวันพรุ่งนี้ทางจิตใจ...
 
42:14 ...จิตใจของคุณจะมีคุณภาพอย่างไร
 
42:27 จิตใจที่กำลังคิดร่วมกัน
คุณภาพของจิตใจนั้นเป็นอย่างไร...
  
42:35  
 
42:38 ...ไม่ใช่จิตใจของคุณ หรือของผม...
 
42:42 ...แต่เป็นจิตใจที่ได้เห็น
ความเคลื่อนไหวของความเป็น "ฉัน"...
  
42:45 ...ทั้งหมดที่คิดในเชิงค่อยๆ พัฒนา
ไปให้ถึง ความเป็นนั่น เป็นนี่...
  
43:11 จิตใจที่ได้เห็นว่ามีอะไรบ้างที่
เกี่ยวข้องกับความต้องการไปให้ถึง...
  
43:17 ...ความสำเร็จของตน ความต้องการ
เป็นนั่น-เป็นนี่ ของตน...
  
43:36 ...รวมทั้งเห็นว่า
มีอะไรบ้างที่เกี่ยวข้อง...
  
43:39 ...เมื่อจิตใจไม่มีวันพรุ่งนี้
หรือไม่มีอนาคตกาล
  
43:49 คุณเข้าใจไหมครับ
 
44:00 จากนั้นจะมีการปฏิวัติทางจิตใจ
อย่างยิ่งใหญ่
  
44:06 ถูกต้องไหม
 
44:09 สิ่งนี้เกิดขึ้นกับคุณหรือไม่
 
44:11 นั่นต่างหากที่เป็นสิ่งสำคัญ
ไม่ใช่คำพูด...
  
44:14 ...ไม่ใช่สิ่งผู้พูดที่กำลังพูด
แต่ในความเป็นจริง...
  
44:21 ...ความเป็นจริงหมายถึง
สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นอยู่เดี๋ยวนี้...
  
44:30 ...ความเป็นจริงที่ว่า
ในการสืบสวนร่วมกัน...
  
44:42 ...จิตใจได้ค้นพบความจริงว่า...
 
44:46 ...ในเรื่องเกี่ยวกับจิตใจแล้ว
วันพรุ่งนี้ไม่ได้มีใช่ไหม
  
44:49 แล้วเกิดอะไรขึ้น
กับคุณภาพแห่งจิตใจของเรา
  
44:55 คุณเข้าใจที่ผมกำลังพูดไหม
 
45:04 ทุกๆ ศาสนา ไม่ว่าคริสเตียน
หรือคาทอลิก...
  
45:09 ...และอื่นๆ พากันพูดว่า
วันพรุ่งนี้สำคัญ
  
45:19 วันพรุ่งนี้ในโลกของชาวคริสต์
มีชีวิตเดียว
  
45:24 เมื่อคุณตายไป
มีเพียงชาติเดียวเท่านั้น
  
45:27 ส่วนชาวเอเชียบอกว่า
ชีวิตมีหลายภพหลายชาติ
  
45:37 บางทีคุณอาจจะไม่เชื่อหรือยอมรับ
ทั้งสองอย่างนั้นก็ได้ ผมไม่ทราบ
  
45:42  
 
45:47 แต่เมื่อคุณเริ่มต้นสืบสวน
กระแสของจิตใจทั้งหมด...
  
45:55 ...มีอะไรบ้างที่เกี่ยวข้อง
กับ "ตัวฉัน"...
  
46:01 ...การเป็น "อ" การเป็นนั่น-เป็นนี่
คุณเข้าใจไหม
  
46:04 คุณค่อยๆ เป็นทุกข์ และก็ค่อยๆ
แก้ไขให้ความทุกข์ลดลงไปเรื่อยๆ...
  
46:11 ...จนในที่สุดคุณเป็นอิสระ...
 
46:13 ...ถ้าไม่สำเร็จในชาตินี้
ก็ในชาติต่อๆ ไป
  
46:19 ชาวคริสเตียนยอมรับ
ชีวิตนี้ชาติเดียว...
  
46:22 ...แต่ชาวเอเชียยอมรับว่า
มีหลายภพหลายชาติ...
  
46:25 ...คุณตามทันไหม
 
46:28 นั่นคือในด้านจิตใจคิดว่า มีชีวิต
เดียวบ้าง มีหลายภพหลายชาติบ้าง
  
46:39 ส่วนคุณร่วมกันกับผม
มองดูมันโดยปราศจากอคติ...
  
46:44 ...ปราศจากข้อสรุป
เรากำลังสังเกตความเป็นจริง...
  
46:52 ...ว่าผู้คนยึดติด
ในเรื่องนี้กันอย่างไร
  
47:00 และเราก็ถามอีกด้วยว่า
 
47:07 ...หากในด้านจิตใจไม่มีวันพรุ่งนี้...
 
47:15 ...แล้วจะเกิดอะไรขึ้น
กับจิตใจของคุณ...
  
47:19 ...กับการกระทำของคุณ
ความประพฤติของคุณ...
  
47:24 ...และความรับผิดชอบของคุณบ้าง
 
47:27 คุณเข้าใจคำถามของผมไหม
 
47:29 คุณเข้าใจคำถามของผมหรือยังครับ
 
47:37 ความประพฤติของคุณจะเป็นอย่างไร
ถ้าหากไม่มีวันพรุ่งนี้
  
47:45 ความประพฤติแสดงนัยถึง...
 
47:46 ...ความรับผิดชอบที่เกี่ยวเนื่อง
กับการกระทำของผู้อื่น
  
48:00 คุณเข้าใจไหมครับ
 
48:05 จากนั้นความสัมพันธ์ของคุณ
ต่อผู้อื่นจะเป็นอย่างไร
  
48:15 กรุณาด้วยเรากำลังสืบสวนร่วมกัน...
 
48:17 ...อย่ามองมาที่ผม แล้วพูดว่า
"กรุณาบอกผมด้วย"
  
48:25 เพราะไม่มีทั้งคุณและผม
ในการคิดร่วมกันอบ่างนี้...
  
48:34 ...ในการสังเกตการณ์นี้
ด้วยคุณภาพในการฟังเช่นนี้
  
48:48 ความสัมพันธ์ของคุณ
กับคนอื่นจะเป็นอย่างไร...
  
48:58 ...ในเมื่อไม่มีวันพรุ่งนี้
ในด้านจิตใจ
  
49:07 คุณอาจจะสิ้นหวัง เพราะนี่เป็น
สิ่งที่สะเทือนใจคุณอย่างยิ่ง...
  
49:12 ...คุณเข้าใจไหม
 
49:18 คุณอาจจะสิ้นหวัง
หรือไม่ก็ยอมแพ้...
  
49:21 ...แล้วพูดว่า "ฉันไม่รู้"
แล้วก็ทิ้งมันไป
  
49:29 แต่ถ้าคุณมอบตนต่อพันธะ
ที่จะคิดร่วมกัน และร่วมกันสืบสวน...
  
49:37 ...ในเรื่องการก้าวหน้า
ที่ค่อยๆ เป็นไป...
  
49:46 ...และการสิ้นสุดของวันนี้
ในทางจิตใจ...
  
49:54 ...จากนั้นความเป็นจริงอะไร
ที่จะเกิดขึ้น...
  
49:57 ...ความเป็นจริงที่หมายถึง
สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นอยู่ขณะนี้...
  
50:01 ...ในความสัมพันธ์ของคุณกับคนอื่น
 
50:15 ความสัมพันธ์ไม่ใช่เพียง
การสัมพันธ์ทางกายเท่านั้น...
  
50:20 ...เช่น เรื่องเพศ และอื่นๆ...
 
50:22 ...แต่มีความสัมพันธ์
ทางด้านจิตใจด้วย...
  
50:28 ...เช่น การพึ่งพิง การผูกพัน...
 
50:31 ...ความอบอุ่นใจ ความอ้างว้าง
และอื่นๆ มีอะไรเกิดขึ้นบ้าง
  
50:39  
 
50:57 คุณจะบอกผมได้ไหม
 
51:08 หรือว่าสิ่งที่พูดนี้
เป็นเรื่องใหม่สำหรับคุณ ใช่ไหม
  
51:14 คุณเพิ่งได้ยินเป็นครั้งแรก...
 
51:22 ...เพราะฉะนั้นจึงไม่อาจตอบสนอง
อย่างทันควันได้
  
51:32 ถูกต้องไหม
 
51:33 และทำไมจึงไม่ได้
 
51:37 คุณตามทั้งหมดนี้ทันไหม
 
51:51 ผมไม่แน่ใจว่าคุณเข้าใจ
 
51:55 ถ้าหากไม่มีอนาคตกาล...
 
52:01 ...ไม่มีอนาคตกาลที่คุณคุ้นเคย
คุณรู้ดีมากอยู่แล้ว...
  
52:08 ...มีภาพ ภาพลักษณ์
ความพึงพอใจ...
  
52:13 ...ความอยากจะประสบความสำเร็จ
ทั้งทางโลกและทางธรรม...
  
52:19 ...พระที่ต้องการเป็นสังฆาธิการ
(บิช๊อบ)...
  
52:21 ...สังฆาธิการต้องการเป็น
พระคาดินัล...
  
52:23  
 
52:24  
 
52:30 ...พระคาดินัลต้องการเป็น
พระสันตะปาปา เป็นต้น...
  
52:36 ...ตามลำดับชั้นของมัน
รวมทั้งเรื่องในทางโลกด้วย...
  
52:40 ...จากนั้น ถ้าหากคุณเห็นอย่างนั้น...
 
52:45 ...หมายถึง เห็นการต่อสู้
ทะเลาะวิวาทที่มีอยู่ตลอดเวลา...
  
52:49 ...เห็นความโหดเหี้ยมของ "ตัวฉัน"
ที่เคี่ยวเข็นผลักดันอย่างก้าวร้าว
  
52:59 และดังนั้น ในความสำเร็จ
ที่ก้าวร้าวนั้น มีความมั่นคงอยู่...
  
53:12 ...โดยหวังว่าจะมีความมั่นคง
 
53:16 และในความสัมพันธ์
ก็หวังความมั่นคงจากอีกฝ่ายหนึ่ง...
  
53:22  
 
53:26 ...ซึ่งมาพร้อมกับนัยทั้งหมดของมัน
เช่น ความวิตกกังวล...
  
53:33 ...ความริษยา ความไม่พอใจ และน้ำตา
เรารู้เรื่องทั้งหมดนั้นดีมาก
  
53:38 แต่ถ้าไม่มีวันพรุ่งนี้
ที่จะก้าวหน้า...
  
53:45 ...ความสัมพันธ์ของเราต่อคนอื่น...
 
53:53 ...ทั้งที่ใกล้ชิดสนิทสนม
และที่ไม่สนิทจะเป็นอย่างไร
  
54:34 ค้นหาต่อไปครับ
 
54:39 คุณเห็นไหม ถ้าคุณไม่เข้าใจ
คุณลักษณะของการคิดร่วมกัน...
  
54:49 ...การคิดร่วมกัน
ที่ไม่ใช่คิดเกี่ยวกับอะไร...
  
54:54 ...แต่คุณและผมคิดร่วมกัน...
 
55:03 ...จากนั้น การคิดร่วมกันนั้น
จะนำไปสู่ ณ ที่ใด...
  
55:09 ...ในความสัมพันธ์ของผม
กับอีกคนหนึ่ง
  
55:14 คุณตามทันไหม
 
55:16 สมมติว่าอีกคนหนึ่งไม่รู้
เกี่ยวกับเรื่องทั้งหมดนี้เลย
  
55:24 อีกคนหนึ่งยังยึดติด
และอะไรทำนองนั้นทั้งหมดเลย...
  
55:27 ...ความสัมพันธ์ของคุณ
ต่ออีกคนหนึ่งจะเป็นอย่างไร...
  
55:30 ...ถ้าคุณภาพของการคิด
เป็นอย่างนี้...
  
55:33 ...คือ มีการคิดร่วมกัน
อย่างสมบูรณ์ ไม่แบ่งแยก
  
55:53 คุณต้องการให้ผมบอกคุณใช่ไหม
 
55:55 Questioner:ไม่ครับ
Krishnamurti:ถูกทีเดียวครับ
  
56:06 เมื่อคุณพูดว่า "ไม่ครับ"
เราก็คิดร่วมกันแล้ว
  
56:11 Q:ไม่เชิงครับ
 
56:20 K:คุณเห็นไหม
ความยากของเราอยู่ตรงนั้น
  
56:26 คุณต้องการจะคิดร่วมกันกับผม...
 
56:31 ...แต่ผมไม่สามารถ
ละวางความทะเยอทะยาน...
  
56:36 ...ความทะนงและอคติของผม
 
56:41 ผมไม่สามารถละวาง แต่คุณพูดว่า
"ขอให้เรามาคิดร่วมกัน...
  
56:47 ...เพื่อว่าจิตใจของเรา
จะมีคุณภาพนี้...
  
56:49  
 
56:56 ...มีน้ำใจที่จะร่วมมือ
ในการคิดจริงๆ"
  
57:00 และผมไม่สามารถทำได้ เพราะผม
ยึดติดกับความคิดของผม...
  
57:05 ...ยึดติดกับความทรงจำ ประสบการณ์
และความรู้ที่สั่งสมมาของผม
  
57:11 ดังนั้นผมต่างหากที่เป็นคนสร้าง
การแบ่งแยก ไม่ใช่คุณ
  
57:17 คุณเข้าใจไหม
 
57:19 คุณเข้าใจสิ่งนี้ไหม
คุณกำลังทำอย่างนั้นไหม
  
57:23 เพราะถ้าคุณกำลังคิดว่า
คุณมีน้ำใจเช่นนั้น...
  
57:28 ...แล้วถ้าไม่มีวันพรุ่งนี้
จะเกิดอะไรขึ้น
  
57:32 คุณจะไม่ได้เข้าใจอะไรเลย
ว่าไงครับ
  
57:43 นี่คือสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นจริงๆ
ระหว่างคุณกับผู้พูด
  
57:56 ผู้พูดบอกว่า "ผมไม่มีปัญหาส่วนตัว"
ซึ่งเป็นความจริง
  
58:02 "ผมไม่มีความเชื่อ"
ซึ่งเป็นความจริง
  
58:05 "ผมไม่มีประสบการณ์"
 
58:10 ผมเคยมีมาแล้วมากมาย
แต่ผมไม่แบกมันเอาไว้
  
58:13 มันหายไปหมดแล้ว
 
58:17 ผมไม่ยึดมั่น
ในความคิดเห็น อคติ...
  
58:22 ...การประเมินค่าอันเฉพาะของผม
 
58:28 ถูกต้องไหม
 
58:29 ซึ่งเป็นความจริง
 
58:30 ผมคงจะเป็นคนหน้าไหว้หลังหลอก
ถ้าผมพูดอย่างอื่น
  
58:37 ดังนั้นผมจึงพูดว่า
มาคิดร่วมกัน...
  
58:42 ...และจะได้เห็นความงาม
ของการคิดร่วมกัน
  
58:47 และคุณก็พูดว่า...
 
58:48 ..."ผมจะละวางความรู้ ประสบการณ์
ของผมได้อย่างไร...
  
58:52 ...ผมทำไม่ได้ ผมรักมัน"
 
58:55 "นี่เป็นชีวิตของผม"
 
59:00 ดังนั้นจึงสร้างการแบ่งแยก
ขึ้นในโลก...
  
59:09 ...เช่น การเป็นชาวเยอรมัน
ความเป็นชาติ คุณตามทันไหม
  
59:12 ทั้งภายนอกและภายใน
 
59:16 และที่ใดมีการแบ่งแยก
ที่นั่นย่อมมีความขัดแย้ง นั่นคือกฏ
  
59:21 ...เช่น การแบ่งแยกเป็นชาวคาทอลิก...
 
59:25 ...ชาวโปรเตสแตนต์ คอมมิวนิสต์
ผู้เผด็จการ
  
59:37 ดังนั้นผู้พูดบอกว่า
"กรุณาด้วย มาคิดร่วมกันนะเพื่อน"
  
59:40 คุณเข้าใจไหมว่าเกิดอะไรขึ้นครับ
 
59:50 เมื่อเราคิดร่วมกัน
บุคลิกสมบัติ...
  
59:54 ...ความเป็นส่วนตัวทั้งหมด
ของคุณก็หายไป
  
1:00:01 อา! คุณไม่เข้าใจ
 
1:00:04 คุณตามทันไหมครับ
 
1:00:05 คุณไม่ใช่นายสมิทธ์
หรือนายเค อีกต่อไป
  
1:00:10 เข้าใจเสียเถอะครับ
 
1:00:17 เวลาเท่าไหร่แล้วครับ
 
1:00:41 นี่เป็นความมุ่งหมายของการพูด
และการเสวนาเหล่านี้...
  
1:00:50 ...ซึ่งเราร่วมกันแก้ปัญหา
ทั้งหมดของเรา...
  
1:01:07 ...เพราะปัญหาความเห็นแก่ตัว
ยิ่งใหญ่กว่าปัญหาของโลก...
  
1:01:10 ...ไม่ว่าปัญหาทางการเมือง...
 
1:01:14 ...ปัญหาพลังงาน การแบ่งแยกประเทศ...
 
1:01:20 ...ปัญหาเหล่านั้นเทียบไม่ได้เลย
กับปัญหาความเห็นแก่ตัว
  
1:01:23 เพราะหากคุณสามารถ
แก้ปัญหานี้ได้แล้ว...
  
1:01:28 ...คุณก็เป็นนายเหนือโลก
 
1:01:30 คุณเข้าใจไหมครับ
 
1:01:32 เป็นนาย
 
1:01:35 อย่าเพิ่งคิดไปนอก...
 
1:01:48 ผมคิดว่าพอแล้ว
สำหรับเช้าวันนี้ ใช่ไหม
  
1:01:52 พอแล้วนะครับ
 
1:01:54 ดีครับ